About Me

About Me

Mama van drie kinderen – (voorlopig) ongehuwd – zelfstandig Klinisch Psychologe en Seksuologe – gespecialiseerd in ontwikkelings-stoornissen, hooggevoeligheid, opvoedingsondersteuning – 10 jaar ervaring in het begeleiden van kinderen en hun ouders – 7 jaar ervaring in het moederschap – maar leert vooral elke dag bij – houdt van: haar gezin, reizen, dromen, lopen, quotes, fotografie Read More

Popular Topics

Hoe maak je kinderen weerbaar?

8 november 2019 No Comments

Ik hoor het als kinderpsychologe mensen in de praktijkruimte nog vaak zeggen: “ze moeten het toch leren”, “de wereld is hard, dus we willen hem/haar ook wat harder maken”, “zo komt hij/zij nergens”… Met immens veel respect voor de mens die dan voor me zit, maar ik word daar licht misselijk van en ik voel dan altijd wat kippenvel opkomen. We maken kinderen echt niet weerbaar door hen te forceren.

Het is ook mijn overtuiging dat we onze kinderen niet moeten inpassen in een harde maatschappij, maar omgekeerd: door meer aandacht te besteden aan zachtheid, gelijkwaardigheid, begrip en empathie kunnen we een belangrijke rol spelen hen te begeleiden tot evenwichtige volwassenen die de wereld misschien enigszins anders zullen vormgeven. Want missen we de dag van vandaag niet meer focus op dankbaarheid? Zorgen voor milieu en omgeving? Begrip voor de medemens? Dat start o.a. bij de waarden en normen die we onze kinderen meegeven… In een ik-gerichte maatschappij is er meer dan ooit nood aan het voorleven van waarden als respect, verdraagzaamheid, gelijkwaardigheid.

“It’s not our job to toughen our children up to face a cruel and heartless world. It’s our job to raise children who will make the world a little less cruel and heartless” (L.R. Knost)

Wat kan wel helpend zijn als het aankomt op de weerbaarheid van kinderen? Wanneer opvoeden wat intenser is, of wanneer een kind bepaalde moeilijkheden ervaart, kan het zinvol zijn op zoek te gaan naar de vaardigheden die het kind minder goed beheerst. Dat kan bijvoorbeeld gaan over problemen in de sociale omgang, verminderde zelfcontrole die leidt tot woedebuien, moeilijkheden met plannen en organiseren, beperkte studievaardigheden,… Wanneer je een gesprek aangaat met je kind met als insteek: “ik zie dat het op dat vlak wat lastiger loopt, hoe kunnen we samen op zoek gaan naar wat jou daarbij kan helpen”, voelt het kind zich gehoord en aanvaard. De meeste kinderen vinden het fijn om op die manier te werken: concreet, positief en vooral: met respect voor de eigenheid en het karakter van het kind. Dit zorgt op termijn voor meer zelfvertrouwen, weerbaarheid en verbinding met de opvoeder. Wanneer je als ouder uitspraken doet die handelen over de eigenheid van het kind (“wees eens niet zo gevoelig en kom voor jezelf op”, “zit eens stil”, “doe die tranen maar weg”), zien we het omgekeerde. Kinderen verliezen het geloof in de opvoeder en kunnen mogelijks beginnen twijfelen aan zichzelf. Het kan soms helpen om jezelf eens in de plaats van je kind te stellen: hoe voel jij je als je partner zegt: “zo erg is dat toch niet, je gaat daar toch niet om huilen”; “wees eens niet zo onhandig/paniekerig/gevoelig…”,… We verwachten veel van onze kinderen en het is tijd dat we ons daar meer bewust van zijn. En natuurlijk doen we als ouder soms uitspraken die we beter niet doen, maar dan kan je veel goed maken met een oprechte verontschuldiging.

“The most powerful way to change the world is to live our lives in front of our children the way we would like the world to be” (Graham R. Wilde)


No Comments

Leave a Reply

over ons

over ons

Mama van drie kinderen - (voorlopig) ongehuwd en samenwonend - zelfstandig Kinderpsychologe/Seksuologe - gespecialiseerd in opvoedingsondersteuning, ontwikkelingsmoeilijkheden, hooggevoeligheid, autisme - 10 jaar ervaring in het begeleiden van kinderen, jongeren en hun ouders - 8 jaar ervaring in het moederschap - maar leert vooral elke dag bij - houdt van: haar gezin, reizen, fotografie

Welkom!

Tags

Subscribe & Follow

ZOEKEN

Archief

LAATSTE BLOGS

×