About Me

About Me

Mama van drie kinderen – (voorlopig) ongehuwd – zelfstandig Klinisch Psychologe en Seksuologe – gespecialiseerd in ontwikkelings-stoornissen, hooggevoeligheid, opvoedingsondersteuning – 10 jaar ervaring in het begeleiden van kinderen en hun ouders – 7 jaar ervaring in het moederschap – maar leert vooral elke dag bij – houdt van: haar gezin, reizen, dromen, lopen, quotes, fotografie Read More

Popular Topics

Geweldloze communicatie

13 december 2019 1 Comment

Ik deelde onlangs een post over Geweldloze Communicatie op mijn Instagram-account en kreeg enkele vragen toegestuurd over hoe aandacht voor deze vaardigheid in zijn werk gaat. Op de basisschool van onze kinderen werken ze vanaf dit schooljaar namelijk o.a. rond het thema Geweldloze Communicatie en ja, ik word ongelooflijk enthousiast van zo’n fijne initiatieven. Een dikke pluim voor de school! De laatste weken zijn zinnen als: “hier spreken we giraffentaal” en “nu doe jij zoals een jakhals” hier schering en inslag. Ik verduidelijk even hoe dat komt.

Oorsprong

De grondlegger van de Geweldloze Communicatie, Marshall B. Rosenberg, zocht in verschillende culturen naar een manier om in gesprek met anderen in contact te blijven met onze natuurlijke, meelevende staat. Hoe kunnen we communiceren op een zodanige wijze dat we rekening houden met elkaars behoeften? Marshall B. Rosenberg ontwikkelde een vier-stappen-model.

Model

1. waarneming (zonder interpretatie)

het feitelijk beschrijven van de situatie, zonder oordeel en interpretatie

“ik zie…” – “Ik hoor…”

2. gevoelens

erken je gevoelens, tracht te verwoorden hoe je je voelt

“ik voel me daarbij…” (bv.: verward, boos, hulpeloos,…)

3. behoeften

welke behoeften liggen ten grondslag aan de gevoelens?

4. verzoek om de behoefte invulling te geven

vragen om concrete acties om behoeften te vervullen

(Wellicht herkenbaar) opvoedkundig voorbeeld:

“Ik zie dat je pyjama op de grond ligt (waarneming), ik voel me hierdoor geïrriteerd (gevoelens) omdat ik respect voor onze afspraak hierover belangrijk vind (behoefte). Wil je je pyjama oprapen en in de lade leggen? (verzoek)”

Doel

Het doel van Geweldloze Communicatie is te komen tot verbinding met elkaar. Belangrijke elementen daarbij zijn: zelfempathie, je duidelijk uitdrukken en empathisch luisteren.

Dus geen communicatie om je gelijk te halen, maar om te luisteren naar elkaars behoeften. Het is een methode waarin respectvol omgaan met elkaar bevorderd wordt.

Hoe vertaal je deze communicatiewijze nu naar een methode die aantrekkelijk is voor kinderen? 

Bij het aanleren van de vaardigheid tot verbindend communiceren wordt bij kinderen (en ook bij volwassenen) gebruik gemaakt van twee diersymbolen: de giraf en de jakhals.

De giraf luistert naar wat anderen nodig hebben en houdt rekening met de relatie op lange termijn. Marshall koos de giraf als symbool voor Geweldloze Communicatie omdat de giraf een groot hart heeft. Dit is helpend om goed te kunnen luisteren. Een giraf heeft ook een lange nek, zodat het vermogen ontstaat om ver te kijken. Als laatste kenmerk heeft de giraf ook zuur in zijn speeksel, waardoor hij taaie doornen (stekelige woorden) gemakkelijker kan verteren.

De jakhals kan moeilijk luisteren, voelt zich snel aangevallen, roept snel en veroordeelt anderen. Aan de hand van deze diersymbolen kan verwezen worden naar verschillende manieren van communicatie. Kinderen leren o.a. door poppenspel hoe ze hun eigen behoeften kenbaar kunnen maken en hoe ze kunnen opkomen voor zichzelf, maar ook hoe belangrijk het is om te luisteren naar de behoeften van anderen zodat ze beter begrijpen wat de ander zijn/haar behoefte is.

Het idee is verder dat in elke jakhals een kleine giraf zit: het is een groeiproces, waarbij iedereen soms handelt als een jakhals en soms als een giraf. Je bent dus nooit een jakhals, je gedraagt je op een bepaald moment als één. Iedere jakhals is een giraf in ontwikkeling.

Het belang van verbindend communiceren

Ook als ouder kan je leren verbindend communiceren met je kind. Daarbij is het belangrijk om op zoek te gaan naar de noden van je kind in een bepaalde situatie. Je luistert dus om te begrijpen en niet om je eigen mening of regels op te dringen. Je probeert als giraf (ouder) je kind (dat praat zoals een jakhals) zijn/haar onvervulde behoeften te verwoorden (of omgekeerd natuurlijk: het kind dat aangeeft dat de ouder praat zoals een jakhals). Kinderen leren door nabootsing, dus als je als ouder probeert op deze manier te communiceren, vergroot de kans dat je kind dit ook zal doen.

Het gaat echt om een groeiproces, dus wees mild wanneer het niet lukt. Je kan starten met het oefenen van het feitelijk beschrijven van een situatie. Vaak zijn we geneigd om onmiddellijk een oordeel klaar te hebben. Wanneer je let op je manier van communiceren, zal je merken dat je anderen vaak veroordeelt of dat je eisend spreekt. 

IMG_9711

Bronnen

Rosenberg, M.B. (2011), Geweldloze Communicatie. Lemniscaat

Mol, J. (2012), De giraf en de jakhals in ons. Over geweldloos communiceren. Amsterdam, SWP Uitgeverij.


 

 

1 Comment

  • Sofie Eggermont 6 januari 2020 at 18:26

    Wederom een heel interessante uitleg!!

  • Leave a Reply

    over ons

    over ons

    Mama van drie kinderen - (voorlopig) ongehuwd en samenwonend - zelfstandig Kinderpsychologe/Seksuologe - gespecialiseerd in opvoedingsondersteuning, ontwikkelingsmoeilijkheden, hooggevoeligheid, autisme - 10 jaar ervaring in het begeleiden van kinderen, jongeren en hun ouders - 8 jaar ervaring in het moederschap - maar leert vooral elke dag bij - houdt van: haar gezin, reizen, fotografie

    Welkom!

    Tags

    Subscribe & Follow

    ZOEKEN

    Archief

    LAATSTE BLOGS

    ×